วันนี้ฝนตก
อย่าไปเล่นที่สนามเด็กเล่นนะ
สนามมันจะมีแต่โคลน
ถ้าลื่นล้มเดี๋ยวหัวร้างข้างแตก
- ให้เล่นในบ้านก็พอ - ค่ะ
แล้วอย่าไปเดินใต้ต้นไม้นะ
เมื่อวานมีต้นไม้แถวๆ นี้ล้ม
มีทางยเกระดับพัง ลูกก็เห็นในข่าวแล้วนี่
แต่ฝนมันหยุดตกแล้วนะคะ
หยุดแล้วก็ตกใหม่ได้
รถมาแล้ว
นี่
รอเดี๋ยวนะคะ
รอเดี๋ยวนะคะ..
เธอจำเครื่องเทศตามสูตรได้ครบรึเปล่า
ไม่ล่ะค่ะคุณป้า หนูว่าหนูลืมบางอย่าง
ว่าแล้ว แค่ฉันได้กลิ่นจากตรงนี้ก็รู้
เอ้า
ขอบคุณค่ะ
- ใส่แค่นิดเดียวก็พอ - ค่ะ
- สูตรใหม่ป้า..รับรองต้องได้ผล - งั้นเหรอ
ฉันรู้ว่าเธอคิดว่ามันตลก
ยังไม่ต้องเชื่อฉัน แต่สักวันนึงเธอจะเห็นเอง
กลิ่นถูกต้องแล้ว
ลองได้ชิมแค่คำเดียว รับรองเขาจะสร้างทัชมาฮาลให้เธอแน่
แต่ทัชมาฮาลมันคือสุสานนะคะคุณป้า
ฉันรู้ย่ะ
หนูคืนล่ะค่ะ
- เร็วหน่อยสิ - แป๊ปนึง ได้แล้วค่ะ
The Lunchbox: เมนูต้องมนต์รัก
เฟอร์นันเดซ
เฟอร์นันเดซ นี่เชคนะ เชค นี่คือคุณเฟอร์นันเดซ
เชคเคยทำงานเป็นสมุห์บัญชี ในบริษัทเล็กๆ ที่ซาอุดิอาระเบีย
พอคุณเกษียณเดือนหน้า เขาจะมาทำงานแทนคุณ
มีคนดีๆ ฝากให้ผมรับเขาเข้าทำงาน
ยินดีที่ได้รู้จักคุณครับ
ผมให้เขาเข้ามาทำงานก่อนกำหนด เพื่อที่คุณจะได้สอนงานเขา
โชคดีนะ
คุณชรอฟฟ์ชมคุณใหญ่
เห็นเขาบอกว่าคุณอยู่ที่นี่มา 35 ปีแล้ว
เพื่อร่วมงานคุณคงจะคิดถึงคุณแย่
คุณรู้สึกยังไงบ้างครับ
ก็คุณจะเข้าวัยเกษียณแล้ว มันรู้สึกเป็นยังไงบ้างครับ
- ก็สุดยอดมาก - สุดยอด... ว้าว
งั้นเดี๋ยวเรามาเริ่มเรียนงานกันเลยได้มั้ยครับ
ได้สิครับ
แต่นี่มันเป็นเวลาอาหารเที่ยง
กลับมาใหม่ตอน 4 โมง 45 นะ
4 โมง 45 ได้ครับ เดี๋ยวผมจะกลับมา
ขอบคุณมากครับ
สูตรอาหารที่เราจะเรียนกันวันนี้ คือ...
เมนูยอดนิยมตลอดกาล พาเนียร์ โด พยาซา ครับ
คุณป้า
- คุณป้าหลับอยู่รึเปล่าคะ - มีอะไรเหรอ
คุณป้าคะ ปิ่นโตกลับมาแล้ว
เหรอ แล้วเป็นไงบ้าง
เขากินหมดเลยค่ะ
- หมดเลยเหรอ - ค่ะ
เหมือนเขาเลียมันจนสะอาดเลย
ฉันเคยบอกเธอว่ายังไง นี่มันแค่เริ่มต้นเท่านั้น
คุณป้าคะ ปิดเทปได้แล้วค่ะ ราจีฟกลับมาแล้ว
จ้า
คุณกลับมาเร็วจัง
- อาหารกลางวันเป็นยังไงบ้างคะ - ก็ดี
แค่ดีเท่านั้นเหรอคะ
ก็ดีเหมือนเคย
เห็นคุณกินจนหมดปิ่นโต
- ฉันก็เลยคิดว่า... - ดอกกะหล่ำของเธออร่อยมาก
อร่อยมาก
อร่อยจริงๆ นะ
ฮัลโหล
ฉันเพิ่งกลับถึงบ้าน
มีอะไรรึเปล่า
โอเค
คุณป้าคะ
มีอะไรเหรอครับ
เดือนหน้าฉันจะเกษียณแล้ว
ฉันจะขอยกเลิกบริการส่งปิ่นโตนะ
ได้ครับ เดี๋ยวผมจะจดไว้
งั้นจะยกเลิกบริการตั้งแต่สิ้นเดือนนี้นะครับ
ได้
แล้วก็...
วันนี้ใครเป็นคนทำอาหารเหรอ
เราทำสิครับ ทำไมเหรอครับ
อาหารอร่อยดีนะ
- หา - อาหารอร่อยนะ อร่อยมากเลย
รักษามาตรฐานนี้เอาไว้นะ
วันนี้เขาเป็นอะไรของเขา
ท่าทางดอกกะหล่ำจะนำโชคแล้ว พรุ่งนี้ทำดอกกะหล่ำอีกนะ
เอานี่ไปเสิร์ฟที
นี่มันอะไร
คุณเฟอร์นันเดซคะ ลูกบอลของเราไปติดอยู่ที่ระเบียงบ้านคุณ
ขอลูกบอลเราคืนได้มั้ยคะ
- หน้าตาฉันเหมือนคนใช้พ่อเธอรึไง - ไม่ใช่ค่ะ
ขอร้องนะคะ คุณเฟอร์นันเดซ
เราจะไม่เตะบอลตรงนี้ แต่จะเอาไปเตะอีกัฝ่งค่ะ
ถ้าพวกเธอมาเตะบอลหน้าประตูนี้อีก ฉันจะไล่กวดพวกเธอ
ขอร้องนะคะ
คุณเฟอร์นันเดซ ขอโทษจริงๆ ค่ะ
อิลา
- อิลา - ค่ะ คุณป้า หนูอยู่นี่ค่ะ
- เมื่อกี้เธอเรียกหาฉันรึเปล่า - ค่ะ
พอดีฉันกำลังเปลี่ยนผ้าอ้อมให้ลุงแกอยู่
ราจีฟว่ายังไงบ้าง
- ไม่พูดอะไรเลยค่ะ - หา
คุณป้าคะ ปิ่นโตมันไปส่งผิดคนค่ะ
หนูว่าราจีฟไม่ได้ปิ่นโต
เขาเอาไปส่งให้ใครสักคน ที่ชอบแล้วก็กินมันจนหมด
แต่คนส่งปิ่นโตเขาไม่เคยผิดพลาดเลยนะ
มีอะไรเหรอจ๊ะ
- อรุณสวัสดิ์ครับ คุณเป็นไงบ้าง - อรุณสวัสดิ์
เมื่อวานผมมาที่โต๊ะแต่ไม่เจอคุณ
ผมอยู่ตรงนี้ แต่คุณมาสาย
- ผเมมาตอน 4 โมง 45 นะ - ผเมก็อยู่ตรงนี้ แต่คุณมาสาย
ไม่เป็นไรครับ
อันนี้แฟ้มข้อมูลเคลมสินค้าใช่มั้ยครับ
ก็ที่นี่มันแผนกเคลมสินค้า
แล้วคุณจะเริ่มสอนงานเมื่อไหร่ครับ
ตอนนี้เลยก็ได้
ก็ได้ครับ
เอาไว้หลังอาหารเที่ยงก็ได้
- งั้นเดี๋ยวผมกลับมานะครับ - ได้ แล้วมานะ
- คุณแน่ใจนะครับ - แน่ใจสิ
คุณจะอยู่ที่นี่แน่นะ
งั้นเดี๋ยวเราเจอกันครับ
ขอบคุณมากนะคะ ที่คุณส่งปิ่นโตเปล่าๆ กลับมา
ฉันทำอาหารในปิ่นโตให้สามีของฉันทาน
ทุกครั้งที่ปิ่นโตเปล่าๆ กลับมา ฉันคิดว่าสามีคงมีอะไรอยากพูดกับฉัน
มันเป็นช่วงเวลาไม่กี่ชั่วโมง ที่ฉันรู้สึกว่ากระเพาะคือทางผ่านไปสู่หัวใจ
เพื่อขอบคุณสำหรับช่วงเวลานั้น
ฉันเลยส่งพาเนียร์มาให้คุณ
มันเป็นของโปรดของสามีฉันค่ะ
อิลา
คุณป้าคะ หนูว่าจดหมายนี่มันแปลกนะคะ
อิลา เธอต้องขอบคุณเขานะ
แล้วถ้าเกิดคราวนี้ เขาเอาไปส่งให้ราจีฟล่ะ
ก็ดี
ในเมื่อเมื่อวานนี้ ราจีฟกินปิ่นโตของคนอื่นโดยที่ไม่สังเกต
วันนี้ก็ให้เขาได้สังเกตซะสิ
หนูควรเขียนอะไรอีกไหมคะ
ไม่ต้อง เอาสั้นๆ
คุณป้าคะ
คุณป้าคะ หลับอยู่รึเปล่าคะ
มีอะไรเหรอ
ปิ่นโตกลับมาแล้วค่ะ
เขากินหมดเหมือนคราวก่อน แต่คราวนี้มีจดหมายตอบมาด้วย
- จดหมายเหรอ - ค่ะ
แล้วมันว่ายังไงบ้างล่ะ
ไม่ใช่ลายมือของราจีฟด้วยค่ะ
อ่านซิ
คุณอิลา วันนี้อาหารเค็มมากเลยครับ
แล้วมันเขียนว่ายังไงอีกบ้าง
คุณอิลา วันนี้อาหารเค็มมากเลยครับ
หา ไม่มีสวัสดีหรือขอบคุณเลยเหรอ
คุณอิลา วันนี้อาหารเค็มมากเลยครับ
เขาคิดว่าเขาเป็นใครกัน
กินปิ่นโตจนหมดแล้วก็ยังบ่นอีก
เดี๋ยวก่อนนะ
นี่ เอานี่ไปใช้
ไม่ล่ะค่ะ หนูไม่เห็นชอบเรื่องแบบนี้เลย
หนูจะไปบอกคนส่งปิ่นโตว่า เขาส่งปิ่นโตผิดที่
เขาควรจะขอบคุณเธอ
ไม่ล่ะค่ะ หนูไม่ชอบเรื่องแบบนี้จริงๆ
ทำไมเล่า ก็ใช่ว่าเธอจะไปรู้จักอะไรเขาซะหน่อย
สวัสดีครับ เป็นยังไงบ้างครับ
ผมหาคุณที่โต๊ะทำงานไม่เจอ ก็เลยมานี่
เห็นคุณนั่งอ่านอะไรอยู่ที่โรงอาหาร ผมเลยไม่อยากรบกวน
ปิ่นโตคุณหอมมากเลยนะครับ
แค่ได้กลิ่นผมก็ได้รสชาติอาหารแล้ว
ภรรยาคุณหรือครับ
ฝีมือนี่เหมือนร่ายเวทมนตร์จริงๆ
เมียฉันตายแล้ว
หิวแล้ว
คุณอิลา วันนี้อาหารรสเค็มกำลังพอดี
ผมว่าคุณใส่พริกมากไปหน่อย
แต่หลังอาหารผมกินกล้วยไปสองลูก ซึ่งช่วยดับความเผ็ดได้
และผมคิดว่ามันดีต่อการขับถ่ายด้วย
มีคนจำนวนมากในเมืองนี้ ที่กินกล้วยแค่สองลูกเป็นอาหารกลางวัน
มันราคาถูก
สวัสดีค่ะ เมื่อคืนสามีฉันกลับบ้านดึก
เขาไม่พูดอะไรสักคำ
เมื่อเช้านี้เขาออกไปทำงาน ลูกสาวฉันไปโรงเรียน
ฉันก็เริ่มทำกับข้าวกับคุณป้าเดชพันเด
คุณป้าเดชพันเดพักอยู่ที่เเฟลตห้องข้างบน
สามีของเธอเป็นเจ้าชายนิทรามาตลอด 15 ปี
วันหนึ่งเขาตื่นขึ้นมา แล้วก็เอาแต่จ้องพัดลมบนเพดาน
นับแต่นั้น เขาก็ทำแค่นั้นทั้งวัน
เขาจ้องพัดลมที่เพดานทั้งวัน
แล้วกลางคืนเขาก็นอน
ถึงตอนเช้าเขาก็จะตื่นขึ้นมา แล้วก็จ้องพัดลมอีก
เขาไม่ยอมพูดอะไรเลย
มันเป็นแบบนี้มา 15 ปีแล้ว
แม้แต่หมอเองก็หมดหวังแล้ว
มันเป็นพัดลมยี่ห้อโอเรียนท์
มันทำงานอยู่ตลอดไม่เคยปิด
คุณป้าเดชพันเดคิดว่า พัดลมนี้จะช่วยให้คุณลุงมีชีวิตต่อไป
มีอยู่วันหนึ่ง เกิดไฟดับ
พัดลมก็ดับไปด้วย หัวใจคุณลุงเกิดเต้นช้าลง
โชคดีที่ไฟมาทัน
หลังจากวันนี้ คุณป้าเดชพันเด ก็เลยติดตั้งเครื่องปั่นไฟ
คุณลุงเอาแต่มองพัดลม
ส่วนสามีฉันก็เอาแต่มองโทรศัพท์
ราวกับว่าในโลกนี้ไม่มีอะไรอื่น
บางทีมันอาจไม่มีอะไรอื่นจริงๆ ก็ได้...
เรามีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร
คุณนาย
คุณอิลา สามีของคุณดูเหมือนงานยุ่ง
ชีวิตสมัยนี้มันวุ่นวาย
มีคนมากมายขึ้นทุกวัน และทุกคนก็ต้องการแตกต่างกัน
หลายปีก่อน เรายังพอหาที่นั่งบนรถไฟได้ทุกวัน
แต่เดี๋ยวนี้มันยากมาก
ถ้าคุณเดชพันเดตื่นขึ้นมา เขาจะเห็นความแตกต่าง
จนเขาอาจจะอยากกลับไปมอง พัดลมโอเรียนท์เหมือนเก่า
ตอนที่ภรรยาผมตาย เขาฝังเธอในหลุมแนวนอน
วันก่อนผมพยายามหาหลุมสำหรับผมเอง
เขาเสนอให้ผมซื้อหลุมศพแนวตั้ง
ผมใช้เวลาทั้งชีวิต ไปกับการยืนบนรถไฟและรถเมล์
พอตายก็ยังจะต้องยืนอีก
ทำไมคุณถึงไม่ลองมีลูกอีกคนดู
การมีลูกช่วยเรื่องชีวิตแต่งงานได้นะ
ราจีฟ
ชุดนี้เป็นยังไงบ้างคะ
ก็ดี
คุณคงลืมไปแล้ว
ว่าครั้งสุดท้ายที่ฉันใส่ชุดนี้ คือตอนที่เราไปฮันนีมูน
วันนี้ฉันอยากลองใส่มันดู เพื่อจะดูว่าต้องแก้ตรงไหนบ้างมั้ย
แต่มันยังใส่ได้พอดี
- จริงมั้ยคะ - อือ
- ที่จริงแล้วมันหลวมนิดหน่อย - อือ มันดูดี
หลังฮันนีมูน เราไม่รู้เลยว่าเรากำลังจะมียาชวี
เราไม่รู้ตัวอยู่พักใหญ่
อีกสองเดือนต่อมาเราถึงรู้
ตอนนั้นเรายังไม่ค่อยมีเงิน
แต่พอเรามีแก เราก็โชคดี
ข้าวของสมัยนี้มันแพง แค่โชคยังไม่พอหรอก
แล้วทำไมเธอถึงทำดอกกะหล่ำอยู่ทุกวัน
เธอซื้อมาเป็นกระสอบรึไง
ราจีฟ
ถ้ายาชวีจะมีน้องชายหรือน้องสาว คุณคิดว่าไงบ้างคะ
ตัวเธอเองก็มีน้องชาย
แล้วเขาเองก็...
อย่าทำแต่ดอกกะหล่ำให้กินทุกวันได้มั้ย กินแล้วมันเกิดแก๊สในกระเพาะ
ตุ๊กตุ๊ก รถเมล์ เครื่องบิน
อะไรๆ ก็ติดได้บนท้องถนนของมุมไบทั้งนั้น
รถติดมาเป็นชั่วโมงแล้วเนี่ย
คุณเห็นตึกสูงๆ นั่นมั้ย
เมื่อเช้ามีผู้หญิงคนนึง กระโดดลงมาพร้อมกับลูกสาว
กระโดดตึกพร้อมลูกสาวเหรอ
ใช่ครับ
เธอชื่ออะไร
ผมจะไปรู้ได้ยังไงล่ะครับ ผมไม่ใช่ญาติเธอนี่
เธอคงทำเพราะปัญหาครอบครัว
คุณรู้จักใครในตึกนั้นหรือเปล่าครับ
แล้วเธอตายมั้ย
สวัสดีค่ะ
- เช้านี้สามีฉันไปทำงาน - สวัสดีครับ คุณเป็นยังไงบ้าง
ผมกำลังยุ่งอยู่
แล้วเรื่องสอนงานล่ะครับ
นี่เป็นเวลาอาหารเที่ยงนะ ไว้กลับมาทีหลังแล้วกัน
ทุกคนบอกผมว่า อย่าคาดหวังอะไรจากคุณ
ผมชื่ออัสลัม เชค ผมเป็นลูกกำพร้า
ผมตั้งชื่อนี้ให้ตัวผมเอง
ผมสอนทุกอย่างที่ผมรู้ให้กับตัวเอง
และกับงานนี้ผมก็จะสอนตัวเองทำเหมือนกัน แค่นั้นล่ะครับ ขอบคุณ
นี่
มานี่
ไปที่โต๊ะฉัน มันจะมีแฟ้มจากสาขาที่อาห์เมดาบัด
คำนวณยอด เตรียมเช็คสั่งจ่าย แล้วก็ส่งต่อไปที่แผนกบัญชีนะ
- ขอบคุณครับ... - ไม่เป็นไร
ขอบคุณมากครับ
งั้นเดี๋ยวผมกลับมาครับ
- ไม่ต้องกลับมา ไปทำงานไป - ครับ ขอบคุณครับ
เช้าวันนี้สามีฉันไปทำงาน ส่วนยาชวีไปโรงเรียน
ฉันเปิดวิทยุฟังข่าว
ตอนที่น้องชายฉันตาย ทุกคนก็พูดแบบเดียวกัน
เขาน่าจะเข้มแข็งกว่านี้
ต่อให้สอบตกแล้วยังไง
เขาก็น่าจะเข้มแข็งกว่านี้
ผู้หญิงคนนั้นคิดอะไรอยู่ในตอนนั้นนะ
บางทีเธออาจจะถอดเครื่องเพชรออกหมด
ทั้งกำไล ตุ้มหู
สร้อยที่ได้รับมาตอนแต่งงาน
ระหว่างทาง ลูกสาวของเธอถามอะไรเธอ
แม่คะ เรากำลังจะเล่นอะไรกัน
มันคงยากกว่าจะขึ้นไปถึงดาดฟ้า
การโดดจากตึกสูงๆ มันต้องใช้ความกล้า
คุณอิลา คุณอย่าคิดอย่างนั้นเลย
ทุกอย่างมันไม่เลวร้ายถึงขนาดนั้นหรอก
มีอยู่วันนึง ผมกำลังขึ้นรถไฟไปทำงาน
แล้วผมก็รู้สึกว่ามีใครจับผม ตรงข้างล่างนั่น แล้วผมก็รู้สึกอีกแล้ว
เธอหัวเราะเหรอ
ค่ะ คุณป้า
หนูเพิ่งนึกเรื่องตลกออก
เล่าเรื่องตลกให้ฉันฟังหน่อยสิ
หนูลืมไปแล้ว....
- ลืมไปแล้วเหรอ - ค่ะ
เอาอัลมอนด์ห้าเม็ดแช่น้ำทุกคืน
แล้วกินตอนเช้า
เป็นยาแก้ความจำเสื่อม
หนูจะลองทำดูค่ะ
สวัสดีครับ
- คุณจะไปสถานีรถไฟเหรอ - ใช่
ผมลงที่สถานีบอมเบย์เซ็นทรัล
ผมอยู่แถวดองกรี
- แล้วคุณล่ะครับ - ฉันอยู่ที่บันดรา
- อ๋อ บันดรา - ได้แล้วครับ
- ขอผมถามอะไรคุณหน่อยได้มั้ยครับ - ได้
คนในออฟฟิศพูดกันว่า
คุณเดินเตะแมวแล้วแมวโดนรถชน
แล้วคุณก็เดินต่อ โดยที่ไม่แม้แต่จะหันไปมอง
มันจริงรึเปล่าครับ
จริงๆ มันไม่ใช่แมว แต่เป็นคนตาบอด
เขาถามทางฉัน ฉันเลยผลักเขา แล้วเขาก็โดนรถเมล์ชน
นี่ครับเงินทอน
คุณก็ควรระวังนะ
ขอบคุณ
ขอบุหรี่หน่อย
- ติดไว้ก่อน แล้วค่อยจ่ายทีหลังนะ - ได้
คุณล้อเล่นใช่มั้ยครับ
คุณพักอยู่ที่บันดรามาตลอดเหรอ
ใช่
ผมย้ายที่อยู่ไปเรื่อยๆ
ตอนแรกผมอยู่ที่ถนนมูฮัมหมัด อาลี
แล้วผมก็ไปดูไบ
แล้วก็ไปซาอุดิอาระเบีย
ผมเคยไปๆ กลับๆ จากซาอุฯ
แต่พอผมเจอเมเฮอร์อุนิสสา ผมก็ไม่เคยกลับไปอีก
ผมหั่นผักที่ในนี้ เพื่อที่พอกลับถึงบ้านจะได้โยนลงกระทะได้เลย
คุณไปเรียนหั่นผักแบบนั้นมาจากไหน
ผมเคยทำงานที่โรงแรมในซาอุฯ
- โรงเเรมเหรอ - ครับ
ทำอาหาร รูมเซอร์วิส ทำความสะอาด ทำบัญชี
ที่ซาอุฯ มันแห้งแล้ง ที่นั่นไม่มีความบันเทิงอะไรสักอย่เาง
เราละหมาด ทำงาน ละหมาด ทำงาน
แล้วก็ไม่มีอะไรอย่างอื่นอีก ที่นี่ผมยังมีเวลาว่างบ้าง
ผมก็จะทำกับข้าวแล้วรอเมเฮอร์อุนิสสา
เธอจะกลับมาตอนกลางคืน
- เราจะกินข้าวแล้วก็ไปเดินเล่น - ดีมาก
แต่ผมรักเธอนะครับ ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม
แล้วตอนค่ำคุณทำอะไรบ้าง
ฉันดูทีวี
เป็นบางครั้ง
คุณมากับผมมั้ยครับ
- ไปไหน - บ้านผม
เดี๋ยวผมจะทำพาซานเดให้กิน
- อะไรนะ - พาซานเด
- มันคืออะไร - มันทำจากแพะครับ
ที่เอาแพะมาหั่นแบบนี้
- ทำจากเเพะเหรอ - ครับ
- มันเป็นจานถนัดผมซะด้วย - ได้ ผมไป
- ตอนนี้เลยนะครับ - วันนี้เลยเหรอ
- มาเลยสิครับ - นี่ๆ
ผมมีงานสำคัญต้องทำที่บ้าน
แต่ไว้คราวหน้าผมจะไป
- คราวหน้าแน่นะครับ - อือ
ผมจะรอคุณนะ
- คราวหน้าผมจะไป - โอเคครับ แล้วเจอกันนะครับ
บ๊ายบาย
สวัสดีค่ะ เมื่อคืนสามีฉันกลับบ้านดึก
มีโทรศัพท์มาหาเขา แล้วเขาก็กลับไปที่ทำงาน
ยาชวีหลับไปแล้ว
ตอนที่ฉันแต่งงาน ฉันแอบเก็บของบางอย่างมาโดยที่ไม่บอกแม่
ในข้าวของเหล่านั้น ฉันพบไดอารี่เล่มเก่า
คุณย่าจดสูตรอาหารเอาไว้ มีสูตรที่ใช้แอปเปิ้ล
ตอนนี้เป็นหน้าแอปเปิ้ล
ฉันหวังว่าคุณคงชอบเมนูวันนี้นะคะ
อร่อยมาก
เป็นไงบ้างครับ
ขอผมนั่งได้มั้ย
นั่งสิ
ขอบคุณมากๆ ครับ
- เอาสิ เชิญเลย - ได้แน่นะครับ
ได้
เป็นอะไรไป
- ใครเป็นคนทำอาหารนี่เหรอครับ - ทำไม
ก็ร้านอาหารใกล้บ้าน
ทำไม
อร่อยมากเลยครับ
ช่วยสั่งปิ่นโตที่นี่ให้ผมด้วยนะครับ
ร้านกำลังจะปิดกิจการแล้ว
ทั้งที่อาหารที่นี่อร่อยขนาดนี้น่ะเหรอครับ
ความสามารถไม่มีประโยชน์ ในประเทศนี้หรอก
คุณพูดถูก ความสามารถไม่มีประโยชน์ในประเทศนี้
มือคุณต้องร่ายเวทมนตร์ได้
ใครๆ ก็ทำอาหารได้ แต่ถ้าแบบนี้มันต้องใช้เวทมนตร์
คุณอิลา สูตรของคุณย่าคุณยอดเยี่ยมมาก
มันเยี่ยมกว่า มะเขือยาวแบบที่ผมชอบกินซะอีก
เมื่อวานผมเจอความทรงจำเก่าๆ จากหลายปีก่อน
ผมเจอละครทีวีที่ภรรยาผมชอบอัดไว้
คุณคงยังเป็นเด็กอยู่หรือยังไม่เกิด ตอนที่ละครนี้ฉายทางทีวี
ภรรยาผมชอบรายการนี้มาก
ผมไม่รู้ว่า ทำไมผมถึงอยากดู
ผมนั่งดูอยู่เป็นชั่วโมง
ผมนั่งดูละครไปทีละเรื่อง ทีละตอน
และหลังจากที่ผมไม่ได้นอนทั้งคืน
ผมก็นึกออกว่าผมกำลังมองหาอะไร
ทุกวันอาทิตย์ตอนที่ภรรยาผมดูละคร
ผมจะอยู่นอกบ้าน ซ่อมจักรยาน หรือบางทีก็สูบบุหรี่
แล้วบางที... ผมก็จะชำเลืองมองหน้าต่างเป็นเวลาสั้นๆ
ผมอยากเห็นเงาของเธอบนจอทีวี
เห็นภาพเธอหัวเราะกับมุกเดิมๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ราวกับเธอเพิ่งได้ยินมันเป็นครั้งแรก
ถ้าผมมองเธอให้มากกว่านี้ก็คงดี
ผมส่งเช็คสั่งจ่ายไปหมดแล้วนะครับ
นี่แอปเปิ้ลกับกล้วยของคุณ
เชิญสิ
ไม่เป็นไรครับ
- ไม่เป็นไร เชิญสิ - โอเคครับ
นี่อะไรน่ะ
กระดาษครับ
ขอน้ำหน่อย
เป็นยังไงบ้าง
- อร่อยมากเลยครับ - ขอบคุณมาก
คนเดี๋ยวนี้เขาส่งอีเมล์กันหมด ไม่ใช้กระดาษกันแล้ว
- งั้นเหรอ - ใช่ครับ
เราอยู่ในยุคอีเมล์แล้วนะ
สวัสดีค่ะ แม่ของฉันก็ชอบดูละครทีวีเก่าๆ
ตอนฉันยังเด็ก ฉันจะดูละครกับแม่เป็นชั่วโมง
ฉันมีเรื่องอยากบอกคุณว่า
บุหรี่หนึ่งมวน จะทำให้ชีวิตคุณสั้นลง 5 นาที
พ่อของฉันเป็นมะเร็งปอด
ตอนที่ท่านเจ็บมากๆ
ท่านบอกว่า ท่านน่าจะสูบบุหรี่ให้มากกว่านี้
เพื่อที่จะได้ไปพ้นๆ จากสภาพแบบนี้...
แต่ช่างเถอะค่ะ
อิลา
คะ คุณป้า
เธอได้แครอทมารึเปล่า
มันอยู่ตรงนี้แล้วค่ะ
เอ้า
แค่สิบรูปีเท่านั้นเอง
แล้วเธอมีอะไรอีกบ้าง
ก็ของเดิมๆ น่ะค่ะ
มะเขือม่วงเรียกอีกอย่างว่าอะไร
"เอ้กแพลนท์"
มันเป็นพืช แต่ทำไมชื่อถึงมีคำว่าไข่อยู่ในนั้น
พักนี้เขาใช้ยาตัวใหม่
มันช่วยได้
แต่มันทำให้เขานอนหลับทั้งวัน
แม่คะ แล้วทีวีล่ะคะ
สมัยนี้ไม่เห็นมีรายการอะไรดีๆ ดูเลย
แม่มีเงินใช้พอไหมคะ
เราไม่เป็นไรหรอก ลูก
ยาใหม่ดูแพงมากเลยนะคะ
ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวแม่จัดการเอง
ยังไงคะ
แม่จะไปหาเงินมาจากไหน
ถ้าน้องชายแกยังมีชีวิตอยู่ แม่ก็คงไม่ต้องขอเงินใคร
หนูจะไปพูดกับราจีฟเอง
ไม่ต้องๆ ไม่จำเป็นหรอก
เดี๋ยวหนูจะให้แม่ไปก่อนห้าพัน
เราเป็นผู้หญิง
มันจะดูดีเหรอ ที่จะเที่ยวเอาแต่ขอเงินเขาตลอดเวลา
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แม่ค่อยๆ ใช้คืนก็ได้
ไม่เอา
แม่พอมีเงิน
แม่จัดการได้
แม่เอาก็ได้
แต่อย่าบอกพ่อแกนะ
เงินห้าพันคงจ่ายค่ายาได้หมด
สำหรับเดือนนี้
ไว้เดือนหน้าค่อยว่ากันใหม่
แกอยากไปดูพ่อเขามั้ย เดี๋ยวแม่ไปปลุกให้
มันเย็นแล้ว เราควรกลับบ้านแล้วค่ะ
คุณอิลา คุณคงไม่เชื่อเรื่อง ที่เกิดกับผมเมื่อวานนี้
ตอนระหว่างทางไปทำงาน ตอนเย็นผมเดินไปสถานีรถไฟกับเชค
เชคกับผมเราทำงานด้วยกัน
ผมหยุดดูงานของจิตรกรคนหนึ่ง ภาพของเขาเหมือนกันหมด
แต่พอเรามองดูให้ใกล้ๆ
เราจะพบว่าแต่ละรูปนั้นไม่เหมือนกัน
มันมีความแตกต่างกันเล็กน้อย
รถที่อยู่ตรงนี้ไม่เหมือนกัน คนที่นั่งฝันหวานบนรถเมล์ไม่เหมือนกัน
สุนัขจรจัดที่กล้าวิ่งข้ามถนน
เขาวาดสิ่งที่จับใจของเขาในวันนั้น
และในภาพเหล่านั้น ผมเห็นตัวผม
ผมคิดว่ามันเป็นผมนะ
จากนั้น ผมลงทุนนั่งตุ๊กตุ๊ก
บ้านของเด็กชายที่เคยเป็นเพื่อนเล่นผม ในวัยเยาว์ได้หายไปแล้ว
โรงเรียนของผมก็เช่นกัน
แต่หลายอย่างยังคงเดิม
ไปรษณีย์เก่ายังคงอยู่ตรงนั้น
โรงพยาบาลที่ผมเกิด
ที่ที่พ่อแม่ผมตายและภรรยาผมด้วย...
ถ้าหากเราไม่เล่าเรื่องให้ใครสักคนฟัง สุดท้ายเราเองก็จะลืมเลือนมันไป
- เมื่อกี้คุณพูดอะไรรึเปล่าครับ - หา
- เมื่อกี้คุณพูดอะไรรึเปล่าครับ - เปล่าครับ
ลูกเล่นอะไรอยู่เหรอ
เล่นตุ๊กตาตาบอดค่ะ
เดี๋ยวแม่จะสอนลูกนะว่า ตอนเด็กๆ แม่เคยแล่นอะไรบ้าง
คะ
แก้มัดให้เขาก่อนดีกว่านะ
- ให้หนูทำไหมคะ - แม่ทำเอง
เราเคยเล่นพ่อแม่ลูก
ให้นี่เป็นลูก
แม่เล่นเป็นพ่อ
ส่วนคุณอาของลูกเล่นเป็นแม่
เล่นเป็นภรรยาของแม่
สวัสดีค่ะ ฉันมีเรื่องอยากบอกคุณ
ว่าสามีของฉันกำลังนอกใจฉัน
ฉันอยากพูดกับเขาตรงๆ แต่ฉันไม่กล้าพอ
คุณคิดว่าฉันควรจะไปที่ไหนดีคะ
มีอยู่สถานที่หนึ่ง
ที่โรงเรียนของลูกสาวฉันสอนว่า ทุกคนที่ภูฏานมีความสุข
พวกเขาไม่มีจีดีพี มีแต่จีเอ็นเอช(ความสุขมวลรวมประชาชาติ)
ถ้าเราได้ไปอยู่ภูฏาน มันจะเป็นยังไง
คุณนายครับ
วันนี้คุณดูใจลอยจัง
ไม่นี่
- ผเมทำอะไรผิดรึเปล่าครับ - เปล่า
- ถามอะไรหน่อยได้มั้ย เชค - ครับ
- คุณเคยไปภูฏานรึเปล่า - ภูฏานเหรอครับ
ผมกำลังคิดว่า แทนที่จะไปอยู่นาซิค ผมน่าจะย้ายไปอยู่ภูฏาน
ผมเคยไปแต่ซาอุฯ
ภูฏานก็ดีนะครับ
แต่เศรษฐกิจที่นั่นไม่ค่อยดี หนึ่งรูปีที่นี่ได้ 5 รูปีของที่นั่น
ใครๆ ก็ไปได้ครับ
แม่ของผมพูดอยู่เสมอ
พูดอยู่เสมอครับว่า
บางครั้งรถไฟที่ผิดขบวน ก็จะนำเราไปสู่สถานีที่ถูกต้อง
แม่คุณเคยพูดเหรอ
ไหนคุณบอกคุณเป็นเด็กกำพร้าไง
ผมเป็นเด็กกำพร้าครับ
แต่เวลาที่ผมบอกว่า แม่ผมบอกว่า คนจะตั้งใจฟัง
แล้วมันก็รู้สึกดีด้วย
จริงด้วยสินะ
คุณกำลังฟังเรดิโอภูฏาน
เราจะไปภูฏานด้วยกันได้ยังไง
ในเมื่อฉันยังไม่รู้จักชื่อของคุณเลย
เป็นยังไงบ้างครับ
กล้วยหรือว่าแอปเปิ้ลดีล่ะครับ
- ลองชิมนี่ดู - วันนี้คุณดูสดใสนะครับ
หมายความว่าไง
คุณดูเด็กลงสิบปีได้
แม่คุณบอกว่า
รถไฟที่ผิดขบวน อาจนำเราไปสู่สถานีที่ถูกต้องได้
- แม่พูดถูกเสมอครับ - มันเป็นไงบ้าง
ดีมากเลยครับ ผมชอบจัง
หลากหลายดี
ขอบคุณครับ
คุณป้าค่ะ
- คุณป้าค่ะ - มีอะไรเหรอ
คุณป้ามีเทปเพลงจากหนังเรื่องสาจัญไหมคะ
มีสิ ทำไมเหรอ
เพลงมันเพราะดีนะคะ
ก็เพราะดี
ขอหนูฟังเพลงจากหนังได้มั้ยคะ
- ตอนนี้เลยเหรอ - ค่ะ
คุณป้าช่วยเปิดได้มั้ยคะ
ได้ เดี๋ยวเปิดให้
เมื่อวานนี้ คุณป้าเปิดเทปนี้ให้ฟัง
มันเป็นเทปเพลงจากหนังเรื่องสาจัญ มันช่างบังเอิญอย่างประหลาด
คุณป้ามีเทปเพลงประกอบหนังอินเดียทุกเรื่อง
คุณป้าไม่มีซีดีหรือเอ็มพี3
คุณป้าทำให้ธุรกิจเทปยังอยู่ได้
คุณคงกำลังคิดอยู่ว่า
ฉันต้องการจะพูดอะไร
มันแปลกไปหน่อยไหมคะ ที่เราโต้ตอบกันแต่ทางจดหมายอย่างนี้
เราเขียนเรื่องทุกอย่าง ในจดหมายได้อย่างง่ายดาย
แต่เรื่องนี้
ฉันอยากบอกคุณด้วยตัวเอง
ฉันว่ามันถึงเวลาแล้วที่เราจะต้องพบกัน
คุณรู้จักร้านคูเลอร์คาเฟ่ ที่มาทุงก้าไหมคะ
ฉันได้ยินว่าที่นั่นคีม่าเปาอร่อยมาก
มันเป็นของโปรดฉันเลย
เราเจอกันพรุ่งนี้ไหมคะ
ตอนบ่ายโมงตรง
อิลา
คุณสาจัญครับ
อะไร
หัวหน้าอยากพบคุณ
ได้ ฉันจะไปพบหลังพักเที่ยง
มันเป็นเรื่องด่วนครับ
งั้นฉันจะไปเดี๋ยวนี้
- ขออนุญาติครับ - เชิญ
วันนี้ผมประชุมมากับฝ่ายบัญชี
มันเป็นการประชุมที่น่าอับอายที่สุดในชีวิต
พวกเขาบอกว่า เหมือนเราไม่มีฝ่ายเคลมสินค้า
มันเกิดบ้าอะไรขึ้น เช็คสั่งจ่ายผิดหมดเลย
แล้วผมตั้งใจจะให้เขามาทำงานแทนคุณ
ผมอยากให้คุณตรวจแฟ้มนี่ใหม่
ถ้าจะต้องทำทั้งคืนก็ต้องทำ แก้ไขให้มันถูกต้อง
และสำหรับคุณนะ คุณเชค ช่วยไปให้พ้นๆ หน้าผมได้แล้ว
มันเป็นความผิดของผมเองครับ
ผมตรวจทานมันแล้ว
ผมขอให้เชคช่วยดู ชั้นแรกก่อนเพราะเราทำงานด้วยกัน
แต่มันเป็นความผิดของผมเอง
คุณเฟอร์นันเดซ คุณไม่จำเป็นต้องปกป้องเขาหรอก
ผมไม่ได้ปกป้องใครครับ
ตลอด 35 ปีที่ผ่านมา คุณไม่เคยทำงานผิดพลาดเลย
คุณก็รู้นี่ครับ ว่าผมไม่ปกป้องใครหรอก
ฉันจะคุยกับฝ่ายบัญชีเอง
ไม่เป็นไรครับ
แล้วมีอีกเรื่อง
ทำไมแฟ้มพวกนี้ถึงมีกลิ่นผัก
หอมหัวใหญ่ มันฝรั่ง หรือแม้แต่กระเทียม
- จริงเหรอครับ - ลองดมดูสิ
ผมก็ไม่รู้
ขอโทษนะครับ วันนี้คุณช่วยผมไว้
ขอบคุณมากนะครับ คุณช่วยผมไว้จริงๆ
ห้ามใช้แฟ้มของออฟฟิศ เป็นเขียงหั่นผักบ้าๆ นั่นอีก
ขอโทษครับ
คราวหน้า
ผมจะเอาถุงพลาสติคหุ้มแฟ้มก่อน แล้วค่อยหั่นผักครับ
ผมขอโทษครับ ต่อไปนี้ผมไม่หั่นผักแล้ว ผมขอโทษ
นี่ไม่ใช่ร้านอาหารถูกๆ ในซาอุฯ นะ นี่เป็นแฟ้มที่ต้องส่งทางการ
ถ้าคุณทำไม่ได้ คุณก็ไปซะ
แล้วทำไมผมต้องไปด้วยล่ะ
ก็คุณต้องสอนผมไงครับ
ผมขอโทษครับ แต่คุณต้องสอนผม
แม่คุณเขาสอนให้คุณปลอมวุฒิ เพื่อหางานด้วยรึเปล่า
แม่ผมคงสับสน
คุณเชค คุณนี่เป็นคนยังไงกันแน่
คุณมากินข้าวที่บ้านผมมั้ยครับ
ผมทำพาซานเดไว้
มามั้ยครับ
ไม่อยากจะเชื่อจริงๆ ไม่อยากเชื่อ
ไม่อยากจะเชื่อจริงๆ..
พาซานเดเหรอ
คุณจะมาใช่มั้ยครับ
- เอาพาซานเดอีกมั้ยครับ - ไม่ๆ
มันอร่อยมาก
สูตรผเมเองครับ
พ่อของฉันเตือนฉันว่า
อย่าแต่งงานกับเขา ลูกจะต้องอยู่ก้นครัวไปทั้งชีวิต
พ่อของเธอเป็นคนอันตรายมากครับ
ครั้งสุดท้ายที่เขายิ้ม
คือตอนแข่งบอลโลกปี 1984
แค่ยิ้มนิดเดียว
เขาเป็นคนหน้าตาย
ภรรยาคุณทำงานอะไรคะ
เงียบน่า
ผมขอโทษจริงๆ ครับ เธอไม่รู้
ไม่เป็นไรหรอก
ภรรยาฉันตายไปแล้ว
แต่ตอนนี้ฉันมีแฟน
คุณน่ะเหรอคะ
ใช่
เธอชื่ออะไรคะ
อิลา
ผมว่าแล้วเชียว
ปิ่นโตกับโน้ต
พวกคุณแต่งงานกันเมื่อไหร่
ชีวิตคู่ บางทีมันก็รู้สึกเหมือน 35 ปี
บางทีก็ 25 ปี บางทีก็ 10 ปี บางครั้งก็รู้สึกเหมือนเพิ่งเริ่มเมื่อวานนี้
คุณไม่ทานเลย ทานอีกสิครับ
สูตรผเมเองครับ
ทำไมคุณถึงไม่ทานเลย
ผมมีเรื่องอยากถามอะไรคุณหน่อยครับ
ว่ามาสิ
เมื่อกี้ตอนที่คุณถามเรื่องที่เราแต่งงานกัน
ที่จริงแล้ว
พ่อของเธอปฏิเสธ
พ่อเธอบอกว่า ผู้ชายคนนี้ ไม่มีพ่อไม่มีแม่ ตัวเตี้ยแล้วก็ผิวคล้ำ
เมเฮอร์อุนิสสาก็เลยต้องหนีออกจากบ้าน
แต่เธอไม่อยากแต่งงานกับผม ถ้าพ่อเธอไม่ยินดี
ผมไม่บอกใครหรอก
มันไม่ใช่อย่างนั้นครับ
ตอนนี้พ่อเธอยอมแล้ว
เรากำลังจะแต่งงานกันในไม่ช้า
ที่งานแต่งงาน ทางฟากเธอจะมาเป็นกองทัพ
ทั้งพี่ชาย พี่สาว พี่เขย พี่สะใภ้ ลูกๆ คุณลุง คุณป้า ทุกคนจะมากันหมด
แต่ทางผมไม่มีใครมาเลย
ผมมันตัวคนเดียว
ผมอยากจะขอว่า ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
ผมอยากให้คุณช่วยเมา เป็นแขกของผมได้มั้ยครับ
มาเป็นเถ้าแก่ให้ผม
ผมน่ะเหรอ
ครับ แล้วถ้าคุณอิลามาด้วยได้ก็จะดี
ได้
- ขอบคุณครับ - ไม่เป็นไร
ขอบคุณมากครับ
พ่อของเธอยืนกรานจะซื้อมอเตอร์ไซค์ให้ผม
เป็นของขวัญที่ผมได้เลื่อนตำแหน่ง
แต่ผมจะยังทำงานต่อนะ
ผมกำลังคิดว่า
จะไม่ขอเออร์ลี่รีไทร์
ผมจะขอหัวหน้าให้คุณมาเป็นผู้ช่วยผม ดังนั้นเรื่องเลื่อนตำแหน่ง...
งั้นก็เป็นข่าวดีสิครับ
ข่าวดีมากเลยครับ
อย่าบอกพ่อตาผมนะครับ ไม่งั้นเดี๋ยวเขายึดมอเตอร์ไซค์คืน
ผมจะไปบอกข่าวดีกับเมเฮอร์อุนิสสาก่อน
ขอบคุณมากครับ
คุณลุงอยากนั่งมั้ยครับ
ฉันเหรอ
- ครับคุณลุง - ไม่เป็นไร
เชิญนั่งเถอะครับ เพราะผมจะลงสถานีหน้าแล้ว
- เฟอร์นันเดซ - ครับผม
คุณมีเรื่องอยากคุยกับผมเหรอ
ใช่ครับ
เห็นเลขาบอกผมว่า คุณอยากคุยกับผม
ผมอยากจะคุยเรื่องเช็คสั่งจ่ายน่ะครับ
มันมีอะไรเหรอ
คือผมแก้ปัญหาได้แล้วครับ
- แน่ใจนะ - ครับ
โอเค งั้นฉันไปล่ะ
จะรับอะไรดีครับ
คุณอิลา วันนี้ผมได้ปิ่นโต แต่ในนั้นไม่มีอะไรอยู่เลย
ซึ่งมันก็สมควรแล้ว
เมื่อวานคุณนั่งรอผมที่ร้านเป็นเวลานาน
แต่ก่อนหน้านั้น เช้าวันเดียวกัน
ผมลืมของไว้ในห้องน้ำ
ผมกลับเข้าไปเอา
กลิ่นในห้องน้ำยังคงเหมือนเดิม
กลิ่นมันเหมือนกับเวลา หลังจากที่คุณปู่ผมอาบน้ำเสร็จ
มันเหมือนกับคุณปู่ของผมยังอยู่ตรงนั้น
แต่เขาไม่ได้อยู่ที่นั่น ตรงนั้นมีแค่ผม
แค่ผมกับกลิ่นของคนแก่ๆ
ผมไม่รู้ว่า ผมแก่ตั้งแต่เมื่อไหร่
มันอาจเป็นเมื่อเช้านี้ หรืออาจจะหลายเช้าก่อนหน้า
ผมอาจเคยลืมของในห้องน้ำ แต่ไม่เคยรู้ตัวมาก่อน
- นั่งไหมครับลุง - ไม่ๆ
ชีวิตดำเนินไปและกล่อมไกวผมให้หลับใหล
เหมือนเปลที่ไกวไปทางซ้ายบ้างขวาบ้าง ชักพาชีวิตให้แกว่งไปมา
กว่าผมจะรู้ตัวอีกที...
ไม่มีใครอยากซื้อลอตเตอรี่ของเมื่อวานนี้
ผมมาถึงร้านอาหารที่คุณนั่งรออยู่
คุณอยู่ตรงนั้น
ถือกระเป๋าบิดไปมา ดื่มแต่น้ำ
ผมอยากไปหาคุณและบอกคุณด้วยตัวเอง แต่ผมได้แต่แอบมองคุณ.. รอผม
คุณสวย
คุณยังสาว
คุณยังมีความฝัน
บางครั้งคุณก็เปิดโอกาสให้ผม ได้เห็นความฝันของคุณ
ผมอยากจะขอบคุณคุณมาก
คุณผู้หญิงสองคน ที่อยู่ข้างหลังมาข้างหน้าหน่อยครับ
ผมมองไม่เห็น
ยิ้มครับ หนึ่ง..สอง..สาม
ทีนี้ขอถ่ายรูปหมู่ทุกคนครับ
ผู้หญิงอยู่ทางขวานะ ผู้ชายอยู่ทางซ้ายนะครับ
ญาติเจ้าสาวทางขวา ญาติเจ้าบ่าวทางซ้ายนะครับ
ยิ้มครับ
คุณจะไปแล้วเหรอครับ
นี่มอเตอร์ไซค์ใหม่ของคุณเหรอ
คุณอยากให้ผมไปส่งมั้ยครับ
ถ้าคุณไม่ลาออก
ผมจะคืนมอเตอร์ไซค์ ให้พ่อของเมเฮอร์อุนิสสา
แท็กซี่
อากาศแปลกๆ นะครับ
มันแล้งยังไงก็ไม่รู้
โอเค
ผมไปนะ
คุณรู้มั้ยครับ
ครั้งแรกที่ผเมนั่งรถไฟชั้นหนึ่งกับคุณ
ผมไม่ได้ซื้อตั๋ว
ผมนั่งไปจนถึงบอมเบย์เซ็นทรัล
คอยภาวนาว่าอย่าให้โดนจับได้
เพราะถ้าโดนจับผมก็ไม่รู้คุณจะมองผมยังไง
แต่วันพรุ่งขึ้น ผมก็รีบไปซื้อตั๋วเดือนครับ
เชค คุณจะเป็นสามีที่ดีของเธอ
ขอบคุณครับ
เดี๋ยวก่อน
มาเยี่ยมผมที่นาซิคบ้างนะ
ตกลงค่ะแม่...
หนูจะไปเดี๋ยวนี้ล่ะค่ะ
- เท่าไหร่ค่ะ - 80 รูปีครับ
ราจีฟกำลังมา
เขาประชุมอยู่ค่ะ
เขาจะไปที่เมรุเลย
แม่หิวจังเลย
แม่อยากกินพาราธา
เมื่อเช้าแม่ยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลย
แม่ทำข้าวเช้าให้พ่อเขาอยู่เ
แม่คะ
แม่น่ะ กังวลอยู่เสมอ
ว่าแม่จะเป็นยังไง ถ้าพ่อเขาตายไป
- อย่าคิดเลยค่ะ - มาถึงตอนนี้
แม่แค่รู้สึกหิว
แม่ค่ะ
ตอนเเรกๆ
เราก็รักกันมาก
ตอนที่แกเกิดมาน่ะ
แต่พอหลายปีผ่านไป
พ่อแกก็ทำให้แม่รู้สึกขยะแขยง
เเม่
- ทุกๆ เช้า ทั้งอาหารเช้า - แม่
กินยา อาบน้ำ
อาหารเช้า กินยา อาบน้ำ
ตอนที่น้องชายแกตาย
รถพยาบาลคันเก่าที่ติดไฟสีแดงมาที่บ้าน จำได้มั้ย
ที่เป็นรถมาทาดอร์น่ะ
วันนี้รถพยาบาลที่มาเป็นคันไหน
สีอะไร
สีขาวค่ะ
มีไฟสีน้ำเงิน
งั้นเหรอ
- คุณคะ - ครับ
คุณส่งปิ่นโตไปผิดที่น่ะค่ะ
มันจะไปผิดที่ได้ยัเงไงครับ
- เราไม่เคยส่งผิดนะครับ - ค่ะ ฉันเข้าใจ
แต่คุณไม่เคยส่งปิ่นโตไปถูกที่เลย
ไม่ถูกเลยค่ะ คุณส่งผิดคนจริงๆ นะค่ะ
- ผเมส่งถูกแล้วนะ - ไม่ค่ะ
คนจากฮาร์วาร์ดเขามา...
ช่างเขาเถอะ
ฟังฉันนะ พยายามเข้าใจสิ่งที่ฉันพูดด้วย
ปิ่นโตที่ฉันให้คุณส่ง มันไปไม่ถึงสามีฉัน
แต่มันไปถึงอีกคนนึง ซึ่งเขากินมันทุกวัน
คนจากฮาร์วาร์ดเขามาศึกษาระบบของเราที่นี่
- เขาบอกว่าเราไม่เคยส่งผิด - แต่ที่ผ่านมาคุณส่งผิดมาตลอด
คุณคิดว่าผมโกหกรึไง
กษัตริย์อังกฤษมาดูระบบของเรา ด้วยพระองค์เองเลยนะ
แต่ปิ่นโตนี่ถูกส่งไปผิดที่
มันไปถูกตึกแล้ว
ฉันต้องการที่อยู่ของตึกนั่น
ไปค่ะ
โต๊ะของสาจัญ เฟอร์นันเดซอยู่ไหนคะ
เขานั่งโต๊ะถัดไปอีกสองตัวครับ
ที่นี่ใช่โต๊ะของสาจัญ เฟอร์นันเดซรึเปล่าคะ
เดี๋ยวผมโทรกลับนะครับ
คุณคือสาจัญ เฟอร์นันเดซรึเปล่าคะ
เขาไปแล้วครับ
คือเขาเออร์ลี่รีไทร์ไปแล้วครับ
- ฉันจะไปตามหาเขาได้ที่ไหนคะ - นาซิค
เขาไปอยู่ที่นาซิคครับ
- คุณจะไปนาซิคเหรอครับ - ครับ
คุณจะย้ายไปอยู่นั่นเหรอ
ครับ
ไปถาวรเลยเหรอ
ครับ
ผมเกษียณได้สามปีแล้ว
นานๆ ครั้งผมก็กลับมาเยี่ยมลูกชาย
ขอโทษด้วยนะครับ คุณนาย
ไปเลยค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณเฟอร์นันเดซ
เรานึกว่าคุณไปแล้ว...
- ฉันไปแล้ว แต่ฉันกลับมา - ทำไมคะ
เธอเล่นตรงนี้ได้
แต่ห้ามทำกระจกบ้านใครแตกนะ เข้าใจมั้ย
ขอบคุณมากค่ะ คุณเฟอร์นันเดซ
อิลา
คะ คุณป้า
ฉันเรียกเธอตั้งแต่บ่าย
เธอไปไหนมา
หนูมีเรื่องต้องจัดการค่ะ
ฉันก็เป็นห่วง
เพราะผ้าอ้อมของลุงเขาหมด
แต่ฉันขอให้ยามเขาไปซื้อมาให้
รู้มั้ย อิลา
วันนี้ฉันเช็ดถูพัดลมของลุงเขา
โดยที่ไม่ได้ปิดมันด้วยล่ะ
คุณคงไปถึงนาซิคแล้ว
เช้าวันนึงคุณคงตื่นขึ้นมาแล้วก็ชงชา
แล้วหลังจากนั้น คุณก็อาจจะไปเดินเล่นตอนเช้า
เช้าวันนี้ ฉันตื่นขึ้นมา แล้วก็ขายเครื่องประดับทั้งหมดที่มี
ทั้งกำไล ตุ้มหู แล้วก็สร้อยคอที่ได้มาตอนแต่งงาน
มันได้เป็นเงินไม่มากหรอก
แต่ฉันได้ยินมาว่า 1 รูปีของเรา
ได้ 5 รูปีของภูฏาน
เราน่าจะพออยู่กันได้สักพัก
แล้วหลังจากนั้น
หลังจากนั้น เราค่อยว่ากันอีกที
ถึงตอนนั้น ยาชวีก็จะกลับมาจากโรงเรียน ฉันจะแพ็คข้าวของเสร็จ
แล้วเราจะนั่งรถไฟขบวนบ่ายไป
ฉันอาจจะส่งจดหมายฉบับนี้ แล้วบุรุษไปรษณีย์คนใหม่จะเป็นคนส่งมัน
หรือบางทีฉันควรเก็บจดหมายฉบับนี้ ไว้กับตัวเอง
แล้วอ่านมันอีกหลัง ในหลายปีให้หลังจากนี้
ฉันเคยอ่านเจอที่ไหนสักแห่ง
ว่าบางครั้ง รถไฟที่ผิดขบวน ก็อาจนำเราไปสู่สถานีที่ถูกต้อง
ฉันจะคอยดูว่ามันจริงไหม...